εἰσελαστικός, -ή, -όν
• Grafía: frec. graf. ἰσ-


agon. que incluye entrada o recepción triunfal del vencedor al volver a la patria (cf. εἰσελαύνω II 3) certamina Plin.Ep.10.118.1, νικήσας ἀγῶνας ἱεροὺς [εἰσ]ελαστικούς μγ CIG 3426.11 (Filadelfia, imper.), cf. IGR 3.370.6 (Pisidia II d.C.), Side 149.9 (II d.C.), PAgon.4.17 (III d.C.), ἀγωνοθέτης τῶν μεγάλων ἱερῶν εἰσελαστικῶν εἰς ἅπασαν τὴν οἰκουμένην ἀγώνων πρώτων Πυθίων ITralleis 82.6 (III d.C.), cf. 143.5 (II d.C.), ILaod.Lyk.59.8 (II/III d.C.), TAM 5.1018.8 (Tiatira III d.C.), τὰ μεγάλα ἱερὰ ἰσελαστικὰ Ἐφέσηα IEphesos 1106.5 (II d.C.), cf. 4114.5 (II d.C.), 1116.4 (II/III d.C.), NSRC 38.6 (imper.), fig. ref. la recompensa en el juicio final μέγας γὰρ ἀγών εἰ. ἔσται εἰς πόλιν οὐράνιον Orac.Sib.2.39.