ἀπρόσμικτος, -ον
• Alolema(s): ἀπρόσμεικτος Hdt.1.65


I 1que no tiene trato con de pers. ξένοισι Hdt.l.c.
abs. solitario, insociable Poll.3.64, Sud.s.u. Κρατερός
de lugares solitario ἄκραι Poll.1.115, ὁδός Poll.3.96.

2 que no es posible dispersar de una formación cerrada ἀπρόσμικτοι ... ὑπὸ τῆς συγκλείσεως ... ἐγίγνοντο D.C.38.49.6.

II adv. -ως en solitario, aisladamente Poll.5.139.