ἐνύποπτος, -ον


1 medic. que induce a sospecha, sospechoso ἐνύποπτον ὡς ... τοῦτο πάσχον Sor.2.5.17
subst. γνωρίσομεν δὲ τοὺς ἐνυπόπτους εἰς ὑποστροφήν reconoceremos a los sospechosos de recaída Aët.5.54.

2 adv. -ως sospechosamente ἐ. ἡ Ὀλυμπιὰς ἠσπάσατο αὐτόν Ps.Callisth.9.21.