Ἀντρώνιος, -α, -ον
• Alolema(s): tb. Ἀντρώνειος Pherecr.15


antronio ét. de Antrón Ἀ. ὄνος fig. de cosas grandes y arduas, Pherecr.l.c., Sch.Er.Il.2.697, Marcian.Epit.2, Hsch., cf. Ἀντρών.