ἀϊκής, -ές
• Alolema(s): ép., jón., poét. ἀεικής
• Prosodia: [-ῐ-]
• Morfología: [adv. -έως sólo Simon.2.1]


I 1inconveniente, terrible λοιγός Il.1.341, 456, πῆμα A.Pr.472, θάνατοι S.El.206, ἰός Opp.H.2.422
ultrajante δεσμός A.Pr.97
neutr. como adv. terriblemente ἔκπαγλον καὶ ἀεικές Od.17.216.

2 inconveniente, indigno, inferior, vil ἔργα Il.24.733, Hes.Th.166, μισθός Il.12.435, στολά S.El.191.

3 fuera de lo corriente, raro οὐδὲν ἀεικές (ἐστι) no tiene nada de raro Hdt.3.33, 6.98, cf. A.Pr.1041.

II adv. -έως, -ῶς

1 inconvenientemente, de manera terrible σε κύνες ... ἑλκήσουσ' ἀ. Il.22.336.

2 de manera indigna οὐκ ἀεικέως Simon.2.1, cf. A.Ch.915, S.El.216, Pl.Com.249.
• Etimología: Cf. εἴκω.