ἀστεμφής, -ές


I 1firme, sólido, inamovible σκῆπτρον ... ἀστεμφὲς ἔχεσκεν Il.3.219, οὐδός Hes.Th.812, ποδάγρη AP 6.296 (Leon.), ζυγόν Opp.H.1.417, δεσμός Opp.H.2.84, Nonn.D.40.324, κεῖται δ' ἀ. οἵη νέκυς Opp.H.2.70, cf. Hsch.
neutr. como adv. sin movimiento ἀστεμφὲς ἔκειτο Mosch.4.113.

2 fig. de pers. inflexible σὺ ... ἀ. Anacr.12.2, κύων (prob. Cerbero) Trag.Adesp.658.2, Ἀΐδης ISmyrna 520b.4 (II a.C.), Τελαμών Theoc.13.37, como n. pr. de un titán, Emp.B 123
imperturbable de Atila οὗτος γὰρ ἔμενεν ἀ. Prisc.p.318.6
de abstr. implacable, inflexible βουλή Il.2.344, βίη A.R.4.1375, νύξ AP 9.424 (Duris), cf. Hsch.
en sent. peyor. áspero, rudo ποιηταί Ar.Fr.688
neutr. como adv. firmemente ἀλωαὶ ... ἀστεμφὲς μελανεῦσαι Arat.878.

II adv. -έως, -ῶς con firmeza, firmemente ἀστεμφέως ἐχέμεν mantenerse firme, Od.4.419, cf. 459, ἀστεμφῶς ἔχουσι Synes.Regn.1, ἀστεμφῶς ... τὸν βίον διενήξατο Marin.Procl.15.
• Etimología: Se propone un tema *στέμφος c. ἀ- copulativa, rel. στέμφυλα, q.u.