ἀποκηρύσσω
• Alolema(s): át. -ττω dial. no jón.-át. ἀποκαρ- IG 7.1780.19 (Tespias III/II a.C.), IG 5(2).274.20 (Mantinea I/II d.C.)


I de bienes vender en pública subasta τὴν καλάμην πᾶσαν Hdt.1.194, ἀποκηρύξει τις ὅ τι ἂν ἀλφάνοι Eup.258, σκευάρια δὴ κλέψας ἀπεκήρυξ' ἐκφέρων Pl.Com.121, οἱ τὰ μικρὰ καὶ κομιδῇ φαῦλ' ἀποκηρύττοντες D.23.201
en v. pas. de propiedades, Lys.17.7, ὕβρισμα δύ' ὀβολῶν πρῴην ἀποκεκηρυγμένος Luc.Pisc.23, ἐκείνους ἀποκηρύττεσθαι D.Chr.66.4.

II de pers.

1 de hijos repudiar, desheredar D.39.39, POxy.2342.6, en v. pas., Pl.Lg.928e, ὑπ[ὸ] τοῦ πατρός Aeschin.Socr. en POxy.1608.39, cf. Luc.Abd.proem., Gloss.2.237, Ἀποκηρυττόμενος El desheredado Luc.Abd.tít.

2 de esclavos renunciar a su posesión, manumitir ἀποκαρυξάτω ἐπὶ τῶ μνάματος IG 7.180.19 (Tespias III/II a.C.), en v. pas. οἱ ἀποκαρυχθέντες ἐλεύθεροι IG 5(2).274.20 (I d.C.), οἱ ἀποκαρυχθέ[ντες ἀ]πελεύθεροι IG 5(2).342a.7 (Mantinea I/II d.C.)
fig. renunciar a τὴν τοῦ κόσμου ἀλαζονίαν PLond.1927.32 (IV d.C.).

3 en gener. proscribir, excomulgar αὐτὸν ἀναθεματίσατε καὶ ἀπεκηρύξατε Ath.Al.M.25.236A
expulsar τῆς πανηγύρεως Gr.Naz.M.35.541A
fig. desterrar φιλοσοφίας Max.Tyr.26.2, τῆς σοφίας Philostr.VA 4.30.

III c. inf. prohibir públicamente Ἀλέξανδρος ἀπεκήρυξε μὴ ἐσθίειν Thphr.HP 4.4.5, en v. pas. ἀποκεκήρυκται μηδένα στρατεύειν X.HG 5.2.27.

IV proclamar πατρογέ[ρ]οντας IEphesos 26.24 (II d.C.).