βαφεύς, -έως, ὁ
• Morfología: [plu. nom. βαφῆς Pl.R.429d]


1 tintorero Pl.l.c., Diph.72, PCair.Zen.326bis.22 (III a.C.), PMich.Teb.123re.6.16 (I d.C.), TAM 5.945 (Tiatira II d.C.), PTeb.287.3 (II d.C.), POxy.3300.19 (III d.C.), Lib.Or.18.191, glos. offector, Gloss.3.130, infector tinctor, Gloss.2.256
•peluquero que tiñe el pelo, AP 11.398 (Nicarch.).

2 dorador βαφεῖς χρυσοῦ Plu.Per.12, cf. Zos.Alch.154.19.