αἴθων, -ωνος


I 1refulgente, bruñido σίδηρος Il.4.485, 7.473, 20.372, Od.1.184, h.Merc.180, Hes.Op.743, S.Ai.147, Nonn.D.17.180, λῆξαί τ' αἴθωνα σίδηρον y abandonar el refulgente hierro, e.e., poner fin a la guerra Ar.Pax 1328.

2 abrasador, ardiente αἴθωνι πρὶν ἁλίῳ γυῖον ἐμπεσεῖν Pi.N.7.73, κεραυνός del rayo de Zeus, Pi.O.10.83, ῥόον καπνοῦ αἴθων' P.P.1.23.

II usos deriv., fig.

1 de color marrón rojizo, oscuro de objetos de bronce λέβητες Il.9.123, 265, 19.244, τρίποδες Il.24.233
de anim. marrón rojizo, alazán ἵπποι Il.2.839, 12.97 (cf. Αἴθων 2), Verg.Aen.11.89, ταῦρος Il.16.488, βόες Od.18.372, αἰετός Il.15.690, λέων Il.10.24, 178, 11.548, 18.161, Tyrt.9, ἀλώπηξ Pi.O.11.19, δορά B.5.124.

2 feroz, fiero θῆρες Pl.R.559d, de pers. S.Ai.222, 1088, Hermipp.47.7, de abstr. λῆμα A.Th.448, λιμός Simon.FGE 847, Call.Cer.67
subst. ὁ αἴθων fiera θυμὸν ἔχοντ' αἴθωνος Orac.Sib.8.155.